st.markos.thumb

"Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ"

ΟΡΘΟΔΟΞΟN ΚΕΝΤΡΟN ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ "ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ"
  Δευτέρα,
23 Οκτωβρίου 2017
  ΑΡΧΙΚΗ   |   ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ   |   ΜΕΛΗ   |   ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ   |   NEWSLETTER   |   SITEMAP
greek flag
ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

  τ.1 Ἐπιτέλους, τελειώνετε! (1994)
 
header_aster_tes_efesou

ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ-ΕΚΔΟΤΗΣ
ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ
ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
«Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ
Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ»

ΜΑΡΚΟΥ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥ 1, 600-66 ΜΕΘΩΝΗ – ΠΙΕΡΙΑΣ
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – ΕΛΛΑΣ

www.markoseugenikos.gr
info @ markoseugenikos . gr

agios_markos

«THE STAR OF EPHESOS»
PERIODICAL PUBLICATION
OF THE ORTHODOX CENTRE
FOR PATRISTIC STUDIES
“ST. MARKOS EUGENIKOS”

1, MARKOS EUGENIKOS WAY,
600-66 METHONE - PIERIA
MACEDONIA •- GREECE

«Ἅπαντες οἱ τῆς Ἐκκλησίας διδάσκαλοι, πᾶσαι αἱ σύνοδοι, καὶ πᾶσαι αἱ θεῖαι γραφαί, φεύγειν τοὺς ἑτερόφρονας παραινοῦσι καὶ τῆς αὐτῶν κοινωνίας διΐστασθαι»

P.G.160,105C

1392-1444
Περιοδικὴ Ἔκδοσις
Ίούνιος
1994. Ἀριθμὸς 1
Νο 1. June 1994
ISSN 1106-2843

« All the teachers of the
Church, all the Councils and
all the divine Scriptures
advise us to flee the heterodox
and to stay away from their communion».

P.O. 160, 105C

     
Μία ξεχασμένη επέτειος
(23 Ἰουνίου 1444, 23 Ἰουνίου 1994)

Πρό πεντακοσίων πεντήκοντα ἑτῶν ὁ ἀστήρ τῆς Ἐφέσου, ὁ μέγας Μάρκος ὁ Εὐγενικὸς «παρέδωκε τὴν ἁγίαν ψυχήν αὐτοῦ τῷ Θεῷ».
Αἱ πολλαί ταλαιπωρίαι καὶ ἡ φυλάκισις του εἰς τὸν πύργον τοῦ Μούνδρου εἰς τὴν Λῆμνον, (1440-42) ἔγιναν αἰτία ὁ μέγας αὐτός πρόμαχος τῆς Ἐκκλησίας μας νὰ κοιμηθῇ ἐν Κυρίῳ εἰς ἡλικίαν μόλις πεντήκοντα δύο ἑτῶν.
Οἱ ἀντίπαλοι του βεβαίως, οἱ θλιβεροί ἐξωμόται Βησσαρίων καὶ Ἰσίδωρος φέροντες τὸ ἀξίωμα τοῦ καρδιναλίου ἔζησαν εἰς τὴν παπικὴν αὐλὴν βίον ἔνδοξον καὶ λαμπρὸν, ἀλλὰ τόσον ἡ Ἐκκλησία ὅσον καὶ ἡ Ἱστορία ἐδικαὶωσε πλήρως τοὺς ὑπέρ πίστεως ἀγώνας τοῦ ἱεροῦ Μάρκου, τοῦ ταπεινού καλόγερου τῆς Μονῆς τῶν Μαγκάνων.
Τιμώντας τὴν ἱεράν αὐτοῦ μνήμην προβαίνομεν εἰς τὴν ἔκδοσιν τοῦ παρόντος ἀγωνιστικοῦ περιοδικοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ προβάλλῃ τὸν ἀγῶνα καὶ τὰ ἔργα τοῦ μεγάλου Μάρκου. Ὁδηγός μας θὰ εἶναι αἱ ὑποθῆκαι τοῦ ἁγίου μας. Ἐπί τούτοις ζητοῦμεν τάς εὐχὰς καὶ προσευχὰς ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων ἀδελφῶν οἱ ὁποῖοι βλέπουν καθημερινῶς τὴν Ὀρθόδοξον Πίστιν μας νὰ προδίδεται ἀπὸ λυκοποιμένας καὶ μωροὺς «θεολόγους».

Ἐπιτέλους, τελειώνετε!

Ἰδιαίτερα μετά το 1821 συντελεῖται ἡ προδοσία τῆς Ὀρθοδοξίας. Στήν αρχή, οἱ Βαυαροί μᾶς ἀπέκοψαν ἐκκλησιαστικά ἀπ' τὸ Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, ποὺ τὴν ἐποχή ἐκείνη ἐκπροσωποῦσε τὴν Ὀρθόδοξη Παρά­δοση. Ἔφτιαξαν τὸ ἐξάμβλωμα, πού τὸ ὠνόμασαν "Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία". Τὸ χαρακτηρίσαμε ἔτσι, γιατί ἕνα θεοσύστατο ἵδρυμα, ποὺ εἶναι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τὸ μετέβαλαν σέ κρατική ὑπηρεσία. Καὶ τὸ παράδειγμα τῆς Ἑλλάδος, σέ βάρος τοῦ Πατριαρ­χείου ἀκολούθησαν κι ἄλλοι λαοί (Βούλγαροι, Ρουμάνοι κ.λ.π.), πού ζήτησαν νὰ ἔχουν ἐθνικές ἐκκλησίες.
Ἡ προδοσία τῆς Ὀρθοδοξίας συνεχίσθηκε μὲ τὴν ἀπομάκρυνση μας ἀπ' τὴν πατερική παράδοση. Σ' αὐτό συνετέλεσε ἡ ἵδρυση Θεολογικῶν Σχολῶν, μὲ πρώτη τὴν Σχολή τῆς Χάλκης, γιὰ τὴν ὁποία τὸν προηγούμενο αἰῶνα ὁ Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος εἶπε τὰ φοβερὰ ἐκεῖνα λόγια, ὅτι σκοπός πού ἱδρύονται Θεολογικές Σχολές στὸ χῶρο τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι νὰ διαπλάσσουν "νέου τύπου" θεολόγους ξένους πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη Παρά­δοση καὶ οἱ ὁποῖοι νὰ χειροτονηθοῦν ἐπίσκοποι γιὰ νὰ συνέλθουν ἀργότερα σέ “Οἰκουμενική Σύνοδο" προκει­μένου ν' ἀποφασίσουν τὴν κατάργηση τῆς Ὀρθοδοξίας!
Οἱ "νέου τύπου" θεολόγοι, "εἰκόνα καὶ ὁμοίωση" τῶν θεολόγων τῆς Δύσεως κατέστησαν στὴν  Όρθόδοξη Ἐκκλησία μας ἡ "αὐθεντία", οἱ "πηγές τῆς θείας ἀποκαλύψεως". Στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πηγές τῆς Θείας ἀποκαλύψεως εἶναι ἡ ἁγία Γραφή καὶ ἡ Ἱερά Παράδοση. Στήν ἀποορθοδοξοποιημένη Ἐκκλησία μας, τὴν θέση τῆς ἁγίας Γραφῆς κατέλαβαν οἱ ἐπίσκοποι καὶ τῆς Ἱερᾶς Παράδοσης, οἱ σοφοί καθηγητές τῶν θεολογικῶν Σχολῶν! Νέα "ἁγία γραφή" καὶ νέα "ἱερά παράδοση"! Οἱ ἐπίσκοποι καὶ οἱ θεολόγοι!
Στὴ  συνέχεια  προχώρησε  ἡ  προδοσία  της Ὀρθοδοξίας μὲ τὴν προσχώρηση ἀξιωματούχων τῆς Ἐκκλησίας μας στήν διαβόητη Μασονία! Πόσοι Πατριάρχες καὶ πόσοι Ἀρχιεπίσκοποι καὶ ἐπίσκοποι ὤμοσαν ὄρκο στὸ σατανᾶ κι ἔγιναν μαςῶνοι! Μόλις, πρίν ἀπὸ λίγες μέρες ὁ ἀρχηγός τῶν Μασώνων στην Ἑλλάδα ἀπεκάλυψε ἀπὸ τὴν τηλεόραση ὅτι ὑπάρχουν καί σήμερα ἐπίσκοποι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μαςῶνοι! Καὶ γιὰ νὰ θυμηθοῦμε μερικούς: Μασῶνοι ἦταν οἱ Πατριάρχες Ἰωακείμ ὁ Γ', ὁ Μελέτιος Μεταξάκης, ὁ Βασίλειος, ὁ Ἀθηναγόρας! Μασῶνοι ἦταν οἱ Ἀρχιεπίσκοποι Ἀθηνῶν Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, ὁ Χρύσανθος Φιλιππίδης, ὁ Χρυσόστο­μος Β' Χατζησταύρου, ὁ ἀπὸ Καβάλας. οἱ ἐπίσκοποι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἔφτασαν στὸ σημεῖο ἀκόμη ν' ἀνακηρύξουν "ἅγιο", ἕναν μασῶνο, τὸν Χρυσόστομο Σμύρνης! Αὐτό καὶ μόνο, ἀποδεικνύει περίτρανα τὸ μέγεθος τῆς διαβρώσεως τῶν ἐκκλησιαστικῶν μας ταγῶν ἀπ' τὴν θεομίσητη μασωνία!
Ἔτσι, σιγά στήθηκαν ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ἀπαραίτητοι μηχανισμοί γιὰ τὴν ἐξαφάνιση τῆς Ὀρθοδοξίας! Γιὰ τὴν ἀπορρόφηση τῆς ἀπ' τὸν σύγχρονο παπισμό. γιὰ τὸν ἐκφραγκισμό μας!
Κι ὁ ἐκφραγκισμός μας ἄρχισε ἀνώδυνα καὶ ἀνεπαίσθητα, ὅπως μὲ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ ἡμερολογίου μὲ τὸ φράγκικο. Ἐμεῖς, δυστυχῶς, δὲν ἀντιδράσαμε. Ἴσως, οὔτε μπορούσαμε ν' ἀντιδράσουμε, γιατί εἴμεθα δέσμιοι τῶν μηχανισμῶν ("νέου τύπου" θεολόγοι, κληρικοί καὶ λαϊκοί, μασωνία κ.λ.π.) Ἀντέδρασε ὅμως μιά σημαντικώτατη μερίδα τοῦ Όρθόδοξου λαοῦ τῆς Ἑλλάδος, οἱ Παλαιοημερολογίτες! Αὐτοί μέχρι σήμερα σήκωσαν καὶ σηκώνουν τὸν σταυρὸ τοῦ ὀνειδισμοῦ τοῦ Χριστοῦ. (Εἶναι ἄλλο τὸ θέμα τὸ ὅτι καὶ στὸ χῶρο τὸν δικό τους οἱ δυνάμεις τοῦ σκότους ἐπέφεραν τὴν διάσπαση σέ δύο παρατάξεις καὶ πολλές αὐτοφυεῖς ψευδεπίγραφες παραφυάδες, ὅπως καὶ τὴν διάβρωσή τους ἀπὸ διαβεβλημένους κληρικούς, ποὺ σκανδαλίζουν τὸ λαό)! Οἱ Παλαιοημερολογῖτες, κι εἶναι πρὸς τιμή τους, ὄχι μόνο εἶχαν κι ἔχουν μέχρι σήμερα δίκηο στά ἐκκλησιολογικά θέματα, ἀλλ' εἶχαν ἀπ' τὸ 1924 τὸ αἰσθητήριο, πού πρέπει νὰ ἔχει ὁ κάθε πιστός ἀπέναντι στήν πίστη του.
Τά τελευταῖα χρόνια ἡ Ἐκκλησία μας ἔγινε ἔρμαιο τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Οἱ ἐπίσκοποι μας καὶ οἱ θεολόγοι μας, κάνουν δύο βήματα πρὸς τὴν κακοδοξία καὶ τὴν προδοσία κι ἕνα βῆμα πίσω πρὸς τὴν Ὀρθοδοξία! Εἶναι φανερό ὅμως, πῶς κάποτε τά βήματα αὐτά φθάνουν στὸ τελικό σκοπό, πού εἶναι ὁ ἀφανισμός τῆς Ὀρθοδοξίας!
Καὶ σήμερα, τέλειωσαν πιά τὰ ψέμματα! Ἐκεῖ, φθάσαμε! Γίναμε κατ' οὐσίαν Φράγκοι! Τίποτε, πλέον, δὲν μᾶς χωρίζει ἀπ' τὸν πάπα! Γιὰ νὰ ἐνωθοῦμε πλήρως, ἀπομένει νὰ ὀργανωθοῦν οἱ φιέστες καὶ τὰ πανηγύρια γιὰ τὸ γιορτασμό τῆς ἐπίσημης ἀνακοίνωσης τοῦ "μεγάλου γεγονότος", τῆς μεγάλης προδοσίας, τῆς ἐνώσεως μας μὲ τὸν πάπα! Τότε θὰ μνημονεύουμε τὸν "ἀντίχριστον" πάπα, κατά τὸν ἅγιον Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλό, στοὺς ναοὺς μας!
Ὅταν λέμε "τέλειωσαν τὰ ψέμματα", δὲν ὑπερβάλ­λουμε! Γιατί πράγματι οἱ ἐπίσκοποι μας καὶ οἱ θεολόγοι μας, οἱ "νέου τύπου", πιστεύουν ὅτι τίποτε δὲν μᾶς χωρίζει ἀπ' τοὺς παπικούς!
Τό ὡμολόγησαν τὸ παρελθόν ἕτος (Ἰούνιο 1993) στὸ Μπελεμέντ τοῦ Λιβάνου. Σέ συμφωνία πού συνῆψαν μὲ τοὺς Λατίνους ἐδέχθησαν ὅτι οἱ αἱρετικοί Φράγκοι ἦταν πάντοτε... Ὀρθόδοξοι! Ὅτι ἔχουν ἀποστολική διαδοχή κι ἔγκυρα μυστήρια!
Ὕστερα ἀπ' ὅλα αὐτά, εἶναι δυνατόν νὰ ἱσχυρισθῇ κανείς, ὅτι μᾶς χωρίζει κάτι ἀπ' τοὺς παπικούς; Ἀσφαλῶς, ὄχι!
Τότε, γιατί δὲν ἐνωνόμαστε; Ἤ καλύτερα: τότε, γιατί δὲν ἐνώνονται ἐπιτέλους μὲ τὸν πάπα νὰ τελειώνουμε; Ναί, νὰ τελειώνουμε!
Τὸ περίεργο στήν ὑπόθεση αὐτὴ , δὲν εἶναι τὸ ὅτι ἐπίκειται ἡ ἔνωση μὲ τὸν πάπα! Τὸ περίεργο εἶναι, τὸ ὅτι ἀκόμη δὲν ἀναγγέλθηκε ἡ ἔνωση αὐτὴ, ἐφόσον τίποτε δὲν μᾶς χωρίζει πλέον ἀπ' τὸν παπισμό! Ἐφόσον πέρασε ἤδη τόσος χρόνος ἀπ' τή συμφωνία τοῦ Μπελεμέντ καὶ οὐδείς ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ἢ ἄλλος κληρικός διαμαρτυρήθη γιὰ τὴν ἀπόφαση αὐτὴ. Κανένας τους δὲν ἔπαυσε τὴν κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς πλέον ποιμένες της Ἐκκλησίας μας.
Ἀκόμη, οὔτε αὐτοὶ οἱ Ἁγιορεῖτες τόλμησαν ν' ἀρθρώσουν λέξη. Μελετοῦν, λένε, τὸ θέμα καὶ τὸ ξαναμελετοῦν, γιὰ νὰ μὴν κακοκαρδίσουν τὸν Βαρθο­λομαῖο, πού τελευταῖα ἐφεῦρε τὴν φάμπρικα ν' ἀφορίζει ὅποιον ὀρθόδοξο θεολόγο στήνεται ἐμπόδιο στά σχέδια του! Οὔτε αὐτός ὁ πολύς ἡγούμενος τῆς Γρηγορίου, πού στὸ παρελθόν ἀπ' τὴν μιά μεριά διεμαρτύρετο γιὰ ἐσωτερική κατανάλωση", γιὰ νὰ καθυσηχάζει τοὺς καλογήρους του ὅτι αμύνεται τῆς Ὀρθοδοξίας κι ἀπ' τὴν ἄλλη ζητοῦσε τὴν κατανόηση τοῦ Πατριαρχείου γιὰ τὴν στάση του! (Σημ. συντ. ἡ ἱερά Κοινότης ἀπέστειλε ἔκτοτε "μυστικῶς" στὸν κ. Βαρθολομαῖον ἕνα κείμενο διαμαρτυρίας πού δὲν θυμίζει καθόλου παλαιότερα κείμενα τοῦ Ἁγίου Ὄρους).
ἘΕρωτοῦν μερικοί, μᾶλλον ἀφελεῖς: Πῶς εἶναι δυνατόν ν' ἀναγγελθῇ ἐπίσημα ἡ μεγάλη αὐτή προδοσία; Εἶναι, λένε, σάν ν' ἀναγγελθῇ ὅτι ἐνωνόμαστε μὲ τὸ Ἰσλάμ! Εἶναι δυνατὸν νὰ τολμήσουν κάτι τέτοιο;
Καὶ βέβαια, εἶναι! Κι ἂς μὴ μᾶς κάνει ἐντύπωση. Αὔριο, ὅσοι ζοῦν θ' ἀκούσουν ὅτι ἐνωθήκαμε καὶ μὲ τό... Ἰσλάμ! Ἀρκεῖ νὰ ζεῖ ὁ Παρθένιος, ὁ "μεγάλος θεολόγος" κατά Βαρθολομαῖον, πού ἐδογμάτισε ὅτι ὁ Μωάμεθ εἶναι προφήτης τοῦ Θεοῦ (Αὐτόν τὸν κύριον ὑπηρετεῖ καὶ μνημονεύει ὁ Γρηγοριάτης ἱερομ. π. Μελέτιος στὴν Αφρικὴ!!!). Ἀφοῦ, εἶναι προφήτης, γιατί νὰ μὴν ἐνωθοῦμε καὶ μ' αὐτόν;
Ἡ μεγάλη προδοσία, ἡ ἔνωση μὲ τοὺς Λατίνους, θ' ἀναγγελθῇ πολύ σύντομα. Ὕστερα ἀπ' τὴν σύγκληση μιᾶς "Μείζονος" ἢ "Οἰκουμενικῆς" Συνόδου, ὅπως προφήτευσε ὁ Κοσμᾶς Φλιαμιᾶτος! Ὁ λαός, ὁ "καθήμενος ἐν σκότει", θὰ ἀδιαφορήσει, ὅπως ἀδιαφο­ρεῖ καὶ σήμερα, ποὺ οἱ Ὀρθόδοξες ἐκκλησίες μας, μὲ προτροπή τοῦ Μητροπολίτη Μελετίου Καλαμαρᾶ, ἀπεφάσισαν τὴν ἔνωση μας μὲ τοὺς Μονοφυσῖτες καὶ τὴν παραδοχή μας τοῦ αἱρεσιάρχου Διοσκόρου ὡς... τοπικοῦ ἁγίου!
Ἡ ἔνωση μὲ τοὺς Μονοφυσῖτες (γιά τὴν ὁποῖα καὶ πάλι ΜΟΝΟ οἱ Παλαιοημερολογίτες ἀντέδρασαν!) ἦταν στὸ σχέδιο τῶν ἐχθρῶν τῆς Ὀρθοδοξίας γιὰ νὰ προλει­άνει τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν ἔνωση μας μὲ τὸν πάπα!
Διότι ἐφ' ὅσον δεχθήκαμε τοὺς αἱρετικοὺς Μονοφυ­σῖτες ὡς ὀρθοδόξους, πού ἔχουν μάλιστα ἀναθεματισθῇ ἀπὸ τέσσερες οἰκουμενικές Συνόδους, καὶ ἀποφασίσαμε τὴν ἔνωση μαζί τους στὸ Σαμπεζύ, τὸν Νοέμβριο 1993, γιατί νὰ μὴν ἐνωθοῦμε καὶ μὲ τοὺς παπικοὺς Φράγκους ἢ Λατίνους, ποὺ καὶ σ' αὐτοὺς δώσαμε στὸ Μπελεμέντ πιστοποιητικὸ ὅτι εἶναι Ὀρθόδοξοι καὶ στὸ κάτω κάτω δὲν ἔχουν ἀναθεματισθῇ ἀπὸ οἰκουμενική Σύνοδο;
Τά πράγματα τῆς  'Ορθοδοξίας εἶναι τραγικά! Ὑπάρχουν μερικοί ἀφελεῖς, πού ναρκισσεύονται ὅταν ἀκοῦνε μερικοὺς δυτικοὺς νὰ λένε ὅτι ὁ εἰκοστὸς πρῶτος αἰῶνας θὰ εἶναι ὁ αἰῶνας τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅπως γράφει ὁ π. Μαστρογιαννόπουλος στὸ βιβλίο τοῦ "Ἡ νοσταλγία τῆς Ὀρθοδοξίας". Ναὶ, οἱ δυτικοὶ ξέρουν τί γράφουν. Ἐμεῖς δὲν ξέρουμε νὰ "γιγνώσκουμε ἅ ἀναγι­γνώσκουμε" στὰ γραπτὰ τῶν ξένων! Ὁ εἰκοστός πρῶτος αἰώνας θὰ εἶναι ὁ αἰώνας τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀλλὰ ποιᾶς Ὀρθοδοξίας; Αὐτῆς, ποὺ στοὺς ναούς θὰ μνημονεύεται ὁ... πάπας! Τῆς Οὐνίας!
Αὐτή, τὴν Ὀρθοδοξία νοσταλγοῦν οἱ ξένοι. Αὐτήν τὴν Ὀρθοδοξία μᾶς ἑτοιμάζουν οἱ δεσποτάδες μας κι οἱ θεολόγοι μας, οἱ "σύγχρονες πηγές τῆς θείας ἀποκαλύψεως"!
Θά ἦταν μεγάλη ἡ προσφορὰ στήν πραγματικὴ Ὀρθοδοξία, ἐὰν ὁ Θεὸς παραχωροῦσε καὶ "τυφλώ­νονταν" οἱ Πατριάρχες μας, οἱ ἀρχιεπίσκοποί μας, οἱ ἐπίσκοποί μας καὶ οἱ θεολόγοι μας κι ἀνεκοίνωναν τώρα τὴν ἔνωση τους μὲ τὸν πάπα!

Δέν ὑπάρχει ἀμφιβολία, πῶς ἕνα μεγάλο μέρος, τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ ὑποτιθεμένου Ὀρθοδόξου λαοῦ ὑπό τὴν πνευματικὴ ποδηγεσία τῶν ἐξομολόγων τους καὶ τῶν νεοορθοδόξων ἁγιορειτῶν θὰ προσχωροῦσε σ' αὐτὴν τὴν κατάσταση, γιὰ νὰ παραμείνουν δῆθεν ἐνωμένοι μὲ τὴν "Ἐκκλησία", τοῦ Βαρθολομαίου, Παρθε­νίου, Ἀλεξίου, Ἰγνατίου, Σεραφείμ, Ἰακώβου, Στυλια­νοῦ καὶ.. ὁσίου Μελετίου Καλαμαρᾶ!
Ὑπάρχει ὅμως μιά μερίδα ὀρθοδόξου λαοῦ, μιά μικρή μερίδα, ἴσως πολύ πολύ μικρή μερίδα, ποὺ δὲν θὰ προσκυνήσει τὸν πάπα. Δὲν θ' ἀσπασθῇ τὴν παντούφλα του! Γι' αὐτὸ, ἴσως εἶναι καλύτερα νὰ προχωρήσουν οἱ ἀθεόφοβοι τώρα στήν ἔνωσή τους μὲ τὸν πάπα! Γιὰ νὰ ξεχωρίσουμε! Νὰ χωρίσουμε Ὀρθόδοξοι καὶ κακόδοξοι! Μόνο, ἔτσι, ὑπάρχει ἐλπίδα νὰ σωθῇ ὅ,τι εἶναι δυνατόν νὰ περισωθῇ!
Ἄντε, λοιπόν, ἐπιτέλους τελειώνετε, κύριοι ἐπίσκο­ποι καὶ θεολόγοι!
Ἄντε, κ. Βαρθολομαῖε "ὅ ποιεῖς, ποίησον τάχιον" (Ἰω. ιγ' 27). Γρήγορα, νὰ τελειώνετε!


ΜΑΡΚΟΥ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΣΤΙΧΗΡΑ

Τήν πρώτην Όκτωβρίου 1880 ἐκυκλοφόρησε τὸ πρῶτον τεῦχος τῆς "Ἀλήθειας", ἐκφραστικοῦ ὀργάνου τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. οἱ εὐσεβεῖς ἐκδόται τοῦ ἐθεώρησαν ὀρθόν νὰ ἐγκαινιάσουν τὴν ἱστορικήν ἐκείνην ἔκδοσιν μὲ τὴν δημοσίευσιν ἀνεκδότων ἔργων τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Μάρκου Ἐφέσου τοῦ Εὐγενικοῦ. Εἰς τὸ εἰσαγωγικόν, μάλιστα, σημείωμα ἀναφέρονται μεταξύ ἄλλων καὶ τὰ ἑξῆς: " Ὑπάρχουν ὀνόματα τινα, ἅ καὶ μόλις ἐξακουόμενα, συγκινοῦσι τὸν ἀκούοντα καὶ μεταρσιοῦσιν ὅλως τὴν ψυχὴν αὐτοῦ.... ἐν τοῖς προνομιούχοις τούτοις ὀνόμασι συγκαταλέγεται καὶ τὸ τοῦ Μάρκου, τοῦ φερωνύμως Εὐγενικοῦ ἐπωνυμουμένου, τοῦ κλεινοῦ μητροπολίτου τῆς τῶν Ἐφεσίων Ἐκκλησίας, ὅς στερῶς ἐν Φερράρα καὶ Φλωρεντία ἀντετάχθη κατά τῶν Ρωμαϊκῶν καινοτομιῶν, καὶ ὑπερεμάχησε τῆς ὀρθοδόξου ὁμολογίας".
Τόν Μάιον τοῦ 1994 ἐπανακυκλοφορεῖ τὸ περιοδικόν "Ὀρθοδοξία", τεῦχος Α', περίοδος Β', ἐκφραστικὸν ὄργανον τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, ἀλλὰ οἱ ἀσεβέστατοι ἐκδόται του θεωροῦν ὀρθόν νὰ ἐγκαινιάσουν τὴν ἀντίχριστον ἔκδοσιν των μὲ τὴν δημοσίευσιν παγανιστικοῦ λόγου τοῦ ἐξωμότου, πρίγκηπος Φιλίππου, ὅστις ἠρνήθη τήν Ὀρθόδοξον πίστιν καὶ ἠσπάσθη τὸν ἀγγλικανισμόν διά νὰ γίνῃ βασιλικὸς σύζυγος τῆς βασιλίσσης τῆς Μ. Βρετανίας, ἡ ὁποία ἠρνήθη ἐπιμόνως νὰ δώσῃ χάριν εἰς τοὺς ἐθνομάρτυρας τοῦ Ἑλληνικοῦ Κυπριακοῦ ἀγῶνος τοῦ 1955 - 59 καὶ τοὺς ἄφησε νὰ ἐκτελεσθοῦν δι' ἀγχόνης. Ὁ ἐξωμότης καὶ κρυφοβουδιστής βασιλικός σύζυγος ἀναφέρει καὶ τὰ ἑξῆς τρομερά: "Ἐντεῦθεν ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις ἡμῶν, ὅπως ἑορτάσωμεν τὴν εἰκοστὴν πέμπτην ἐπέτειον τοῦ Παγκοσμίου Ἱδρύματος διά τὴν Φύσιν (ΠΙΦ) εἰς τὴν Ἀσσίζην, τὴν γενέτειραν τοῦ ἁγίου Φραγκίσκου, καὶ ἀξιοποιήσωμεν τὴν εὐκαιρίαν εἰς μίαν προσπάθειαν πως ὠθήσωμεν τοὺς ἡγέτας τῶν πέντε μεγάλων θρησκευμάτων πρὸς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἰδικῆς των θεολογίας καὶ ἠθικῆς στάσεως ἔναντι τῆς φύσεως.... Ὁ διακεκριμένος προκάτοχος ὑμῶν, Πατριάρχης Δημήτριος, προΰτεινε μίαν νέαν ἑορτὴν πρὸς ἔξαρσιν τῆς σημασίας τῆς Κτίσεως.... Πρὸς τούτοις δέ, ἡ Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους τοῦ Ἄθω προσεκάλεσε τὸ ΠΙΦ, ὅπως συμβάλῃ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν ἑνός συστήματος παρακολουθήσεως τῆς μοναδικῆς καὶ ἐξαιρετικῆς πλούσιας οἰκολογίας τοῦ Ἁγίου Ὄρους".
Ἡμεῖς θέλοντες νὰ τιμήσωμεν τὸν ἀστέρα τῆς Ἐφέσου, τὸν μέγα Μάρκον, ἐπί τῇ συμπληρώσει πεντακοσίων πεντήκοντα χρόνων ἀπὸ τὴν ἱεράν κοίμησιν του, ἐκδίδομεν διά πρώτην φοράν τὰ παρόντα ἕξι στιχηρὰ εἰς τὴν ὁσίαν Παρασκευὴν τὴν Νέαν ἀπὸ τοὺς Ἐπιβάτας τῆς Θράκης.
Τά στιχηρὰ αὐτὰ σώζονται μόνον εἰς τὸ χειρόγραφον 192 τῆς Ἱερᾶς Μονής Εἰκοσιφοινίσσης τὸ ὁποῖον ἔκλεψαν τῷ 1917 οἱ Βούλγαροι καὶ εὐρίσκεται σήμερον φυλακισμένον εἰς τὸ Ἵδρυμα Ἑλένης καὶ Ἰβὰν Ντούϊτσεφ, φέρων τὸ ξένον ὄνομα D.16. Μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ ἁγίου Μάρκου καταφέραμεν μετά ἀπὸ δύο ἐπισκέψεις εἰς τὴν Σόφιαν νὰ πάρωμεν φωτοαντίγραφον ὁλοκλήρου τοῦ χειρογράφου. Δεμένη φωτοαντιγραφική μορφή τοῦ χειρογράφου ἔχει ἤδη παραδοθῇ εἰς τὴν ἱεράν Μονήν τῆς Εἰκοσιφοινίσσης καὶ εἰς αὐτήν θὰ παραπέμπωμεν ἐκδίδοντας τὰ ἐν τῷ χειρογράφῳ ἀνέκδοτα ἔργα τοῦ ἁγίου Μάρκου.

Ι49ν  Μηνί Ὀκτωβρίῳ ιδ’, στιχηρά
εἰς τὴν ἁγίαν Παρασκευὴν.
Ἦχος πρῶτος. Ὅλην ἀποθέμενοι.

λην ἐκ νεότητος, τὴν τῆς ψυχῆς προθυμίαν, τῷ ἀφθάρτῳ ἔρωτι, Χριστοῦ τοῦ νυμφίου σου προσηλώσασα, τὴν φθαρτὴν ἔφυγες καὶ χαμαί ῥέουσαν, τῶν ἐν κόσμῳ περιπέτειαν, ὅθεν ἐρρύθμισας, ἅπαντα τὸν βίον, ἀοίδιμε, νηστείαις καὶ δεήσεσιν, ἐλεημοσύναις και πίστεσιν, αἷς κεκοσμημένην λαμπάδα ὑπανάψασα φαιδράν, εἰς τὸν νυμφῶνα εἰσέδραμες, σὺν παρθένων τάγμασιν.
f.150
Κλῆσιν τὴν φερώνυμον, ἡ τῶν πραγμάτων σοι πεῖρα, λαμπρῶς ἐβεβαίωσεν τὴν ζωὴν γὰρ ἅπασαν παρεσκεύασας, σὲ αὐτὴν ἔνδοξε, ταῖς κλειναῖς πράξεσι, πρὸς τὴν μέλλουσαν κατάπαυσιν, ἧς καὶ ἐπέτυχες, ὦ Παρασκευή, σαββατίσασα καὶ ἥχου ἑορτάζοντος ἐν ἐπουρανίοις σκηνώμασι, νῦν κατατρυφῶσα καὶ κᾶλλος τὸ ἀμήχανον Χριστοῦ, κατανοοῦσα τρανότερον, ὅπερ ἐπεπόθησας.
Τό χαῦνον τοῦ θήλεος, ταῖς εἰς τὸ κρεῖττον ἐλπίσι, γενναίως νευρώσασα τὴν τραχεῖαν ὡδεύσας προθυμότατα, λογισμοῖς ἔνδοθεν, πειρασμοῖς ἔξωθεν βαλλόμενη, παμμακάριστε, καὶ τὸ μαρτύρων τὸ τῆς συνειδήσεως φέρουσα, καὶ τέλος τὸν ἀοίδιμον ὑπὲρ ἀρετῆς ὑπομείνουσα, θάνατον θεόφρον, παρθένων καὶ μαρτύρων τοῖς χοροῖς, συνηρριθμήθης πρεσβεύουσα, ὑπὲρ τῶν ὑμνούντων σε.
Χαίροις ἡ ἐκ νηπίου Θεῷ, ἡγιασμένη παρθενίας ἐν κάλλεσι καὶ αἴγλη πεποικιλμένη, τῶν ἀρετῶν ἁπασῶν καὶ τῇ τοῦ ἐλέους ἰλαρότητι, φαιδράν τὴν λαμπάδα σύν τοῖς φρονίμοις κατέχουσα, τὴν τοῦ νυμφίου περιμένουσα ἔλευσιν, ἢ τοῖς θαύμασι τὰ τοῦ κόσμου πληρώματα, πάντα καταφωτίσασα καὶ νῦν τοὺς τιμώντας σε, ἐν τῷ ναῷ σου τῷ θείω, παντός κινδύνου διάσωζε, Χριστόν δυσωποῦσα, τοῦ δωρήσασθαι εἰρήνην, ἡμῖν ἀΐδιον.

Ἕτερος Ἦχος, λ. Αος. Χαίροις ἀσκητικῶν
ί.150ν

Χαίροις τὴν ἐναντίων ὁδόν, τῇ πρώτῃ Εὔα πρὸς τὴν θέωσιν σπεύσασα, τῶν θείων δικαιωμάτων τῇ ἀκριβεῖ φυλακῇ καὶ ὑπακοὴ καὶ τελειότητι, τοῦ ξύλου τῆς γνώσεως, ἐν καιρῷ τῷ προοήκοντι, μεταλαβοῦσα, καὶ τὴν γύμνωσιν ἔμπαλιν, ἀναδείξασα, θείας δόξης προοίμιον, τέμενος ἀνεπίβατον, ἀνάθημα ἄσυλον, μόνῳ Χριστῷ τηρωμένῃ, Παρασκευή ὑπερθαύμαστε, αὐτόν ἐκδυσώπει ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.
Πόλιν τὴν βασιλίδα λαμπρῶς, τὴν σεβασμίαν ἑορτὴν σου γεραίρουσαν, τοὺς πέριξ τόπους καὶ χώρας, ἐν οἷς ὡς δένδρον καλόν, τοὺς τῆς ἀρετῆς καρπούς ἐξήνεγκας, βαρβάρων ἁλώσεως και παντοίας κακώσεως, λιμοῦτε καὶ σεισμοῦ διατήρησον καὶ γὰρ δύνασαι ἐν Θεῷ τῷ δοξάζοντι, πάντας τοὺς μεγαλύνοντας αὐτόν θείαις πράξεσι, Παρασκευή πανολβία, τῆς παρθενίας τὸ ἄγαλμα, Χριστόν δυσωποῦσα, τοῦ δωρήσασθαι εἰρήνην ἡμῖν καὶ ἔλεος.


ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΦΙΛΟΜΑΡΚΟΥΣ

parekklision_agiou_markouΠρό διακοσίων περίπου ἑτῶν ὁ ἐν ἁγίοις πατήρ ἡμῶν Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ἔκαμνεν ἔκκλησιν διά "νὰ ἐκδοθῇ καὶ εἰς τὸ φῶς τῆς τυπογραφίας διά τῆς συνεργίας τινός φιλομάρκου" ἡ γλαφυρά ἀκολουθία τὴν ὁποίαν συνέγραψεν εἰς τὸν ἅγιον Μάρκον τὸν Εὐγενικόν. Παρόμοια ἔκκλησιν ποιοῦμεν σήμερον, πεντακόσια πεντήκοντα ἕτη ἀπὸ τὴν ὁσίαν κοίμησιν τοῦ κλεινοῦ Μητροπολίτου τῆς τῶν Ἐφεσίων Ἐκκλησίας (23 Ἰουνίου 1444), διά τὴν ἔκδοσιν τῶν "μεστῶν μαθήσεως" ἔργων του, ἅτινα παραμένουν εἰσέτι ἀνέκδοτα. (Ἀπό τὰ 110 περίπου ἔργα τοῦ ἁγίου ἔχουν ἐκδοθῇ μόνον 79). Τὰ δύο κυριώτερα θεολογικά ἔργα του, τὰ ὁποῖα ὑπεραμύνονται τῆς θεολογίας τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμά, εἶναι ἕτοιμα πρὸς ἔκδοσιν, ἀλλά δὲν ὑπάρχει δυστυχῶώς ἡ οἱκονομική δυνατότης. πρὸς τὸν σκοπόν αὐτόν έχει ίδρυθη τὸ Όρθόδοξον Κέντρον Πατερικῶν Μελετῶν "ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός" διά τὴν ἔκδοσιν τῶν ἁπάντων τοῦ ἁγίου. Διά τὴν ἐπίτευξιν τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ θὰ λειτουργήσῃ εἰς τὴν ἔδραν τοῦ Κέντρου συγκρότημα κτηριακόν, ἐκ κελλίων, ναοῦ καὶ γραφείων ὅπου θὰ παραμένουν οἱ συνεργάται καὶ ἑρευνηταί του.
Ὁσοι θέλουν νὰ γίνουν συνεργοί εἰς αὐτό τὸ ἔργον, μποροῦν νὰ καταθέσουν τὸν ὀβολόν τους εἰς τὸν ἀριθμόν λογαριασμοῦ 36-159-618 Ἐμπορικῆς Τραπέζης ἢ νὰ τὸν στείλουν εἰς τὴν διεύθυνσιν: Ὀρθόδοξον Κέντρον Πατερικῶν Μελετῶν " ὁ Ἅγιος Μάρκος ὁ Εὐγενικός", 600 - 66 Μεθώνη, Πιερίας.

Κρίσεις καὶ σχόλια
Ἡ ἐναγής συμμορία (ἀσεβής σπεῖρα) καὶ δαιμωνιώδης ὁμήγυρις (σατανική συντροφιά).

Οἱ νονοί τῶν Μονοφυσιτῶν

1. Ἐλβετίας Δαμασκηνός, 2) Βλάσιος Φειδᾶς, 3) Ἀθ. Ἀρβανίτης 4) Περιστερίου Χρυσόστομος, 5) π. Γ. Δράγας, 6) Ἀξώμης Πέτρος, 7) Μητροπολίτης Γεώργιος Κόντρ, 8) Νικόλαος Ζαβολόσκι, 9) Γρηγόριος Σκομπέϊ, 10) Στόγιαν Γκόβετς, 11) Δρ. Ἰβάν Ζέλεβ Δημήτροβ, 12) Σοκούμ Δαβίδ, 13) Μπόρις Γάγκουα, 14) Σαλαμῖνος Βαρνάβας, 15) Ἀνδρέας Παπαβασιλείου, 16) Πρεβέζης Μελέτιος Καλαμαρᾶς, 17) π. Ἰωάννης Ρωμανίδης, 18) Ὀλομούκ Χριστόφορος, 20) π. Ἰωσήφ Χάουσερ, 21) π. Χάϊκι Χουτούνεν.
Οἱ ἀνωτέρω ἐναγεῖς συμμορῖται προτείνουν τὴν ἄρσιν τῶν ἀναθεματισμῶν καὶ καταδικῶν τάς ὁποίας οἱ ἅγιοι θεοφόροι πατέρες τῶν ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων ἐπέβαλον εἰς τοὺς ἔτι ἐν τῇ δεινῇ αἱρέσει τῶν ἐπιμένοντας Μονοφυσίτας."Ἀλλ' ἴστωσαν οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀπαίδευτοι" οὗτοι, πῶς ὁ μέγας Θεολόγος τῆς Δαμασκοῦ, ὁ ὅσιος Πατήρ ἡμῶν Ἰωάννης, κοσμεῖ τοὺς "Ἀνατολικούς των Πατέρας":
"Αἱρετικούς, ἐναγεῖς συμμορίτας, θεηλάτους, δαιμωνιώδεις ὁμηγερεῖς, ματαιόφρονας, ἀθλίους, λαίλαπας, καταιγίδας, ταραχοποιούς, ἀνοσίους, ἀνόητους, ἀμαθεῖς, ἀπαιδεύτους” (Ὅλα αὐτὰ τὰ ἐπίθετα, δύνανται καὶ οἱ ἴδιοι νὰ τὰ διεκδικίσουν ζηλωταὶ ὄντες τῶν "Ἀνατολικῶν Πατέρων").
Ποῖος δὲ ἧτο ὁ φωστήρ τῆς Δαμασκοῦ, ἠμποροῦν οἱ δαιμωνιώδεις ὁμηγερεῖς νὰ μάθουν, ἐξοδεύοντας ὀλίγα ἀπὸ τὰ ἀργύρια τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν "ἐκκλησιῶν" ἥτοι παρασυναγωγῶν τοῦ σατανᾶ, ἐπισκεπτόμενοι τὸ ὑπό ἱδρώτων καὶ δακρύων ποτισμένον σπήλαιόν του ἐν τῇ Μεγάλῃ Λαύρᾳ τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Σάββα τοῦ ἡγιασμένου εἰς τὴν Παλαιστίνην.

Ὑπεύθυνος ὕλης: Μάριος Πιλαβάκης, Μεθώνη Πιερίας, Τόπος ἔκδοσης: Θεσσαλονίκη, Τιμή 20δρχ.

"Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ", ΟΡΘΟΔΟΞΟN ΚΕΝΤΡΟN ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ "ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ", ΜΑΡΚΟΥ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥ 1, 600 66, ΜΕΘΩΝΗ ΠΙΕΡΙΑΣ. copyright 2010